هپاتيت به التهاب کبد گفته می شود ( معنی لغوی هپاتیت می باشد)  

کبد بزرگترين عضو بدن می باشد که وزنی حدود ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ گرم دارد .
کار کبد انجام سوخت و ساز بر روی اکثر مواد خوراکی که وارد بدن می شود می باشد . در حقيقت کد بعنوان پالايشگاه بدن عمل می کند و زندگی بدون کبد امکان پذير نيست .
حال هر عاملی که باعث التهاب ان شود بعنوان عامل ايجاد کننده هپاتيت در نظر گرفته می شود .
کبد در سمت راست بالای شکم درست زیر دنده ها قرار دارد .

عواملی که می توانند باعث هپاتيت شوند به چند دسته تقسيم می شوند :‌مثل عوامل مکانيکی - عوامل شيميايی و عوامل دارویی - و عوامل عفونی که ويروسها مهمترين آنها هستند.
شايعترين عوامل مکانيکی بدليل تصادفات و ضرباتی است که به شکم و خصوصا طرف راست شکم يعنی محل کبد وارد می شود
اين نوع هپاتيت در صورتی که ضربه وارده خيلی شديد نباشد و باعث پارگی کبد نشود چيز مهمی نيست و با استراحت برطرف می شود .
نوع دوم هپاتيت شيميايی است که به دليل در تماس بودن با مواد شيميايی يا استشمام مواد و گازهای شيميايی بوجود می ايد . با توجه به نوع مواد شيميايی و مدت زمان تماس و مقدار ماده مورد نظر (مقدار و غلظت) ان ُ هپاتيت بوجود آمده می تواند شديد يا خفيف باشد .
همچنين با مصرف برخی داروها و يا گاز بيهوشی در اتاق عمل برخی از افراد دچار هپاتيت دارويی می شوند
هپاتیت مکانیکی و شیمیایی را گفتیم و این توضیح ضروری را بدهم که مهمترین موارد هپاتیت شیمیایی بدنبال استفاده از مواد و گازهای بیهوشی می باشد که در اتاق عمل جراحی استفاده می شوند . چون برخی از افراد به این مواد حساسیت دارند و البته چون از قبل مشخص نیست که چه کسی حساسیت دارد در مورد همه استفاده می شود و دفعه اول استفاده از این گازها و مواد خیلی خطرناک نیست ولی اگر شما به دنبال عمل جراحی دچار هپاتیت شیمیایی بدلیل گاز هالوتان شدید برای جراحی های بعدی باید حتما به پزشک متخصص بیهوشی یاد آوری کنید که شما سابقه حساسیت به هالوتان را داشته اید و دیگر برای شما استفاده نشود و از انواع دیگر مواد بیهوشی برای شما استفاده نمایند .
از انواع دیگر موارد هپاتیت شیمیایی ، هپاتيت دارويی است که با مصرف برخی از دارو ها در بعضی از افراد اتفاق می افتد . مثال بارز اين مورد بدنبال مصرف داروهای ضد سل است که در برخی از افراد باعث ايجاد هپاتيت دارويی می شود که با قطع يا کاهش دوز دارو توسط پزشک عارضه بر طرف می شود .
خوب در مورد هپاتيتهای ويروسی و انواع آن و درمانهای موجود انشاالله در جلسات بعد صحبت خواهم کرد .
موفق باشيد.

ازهمه کسانی که به وبم  سر زدن یا نزدن تشکر می کنم این پستو به در خواست یکی از دوستام گذاشتم اگه خدا بخواد مشکلم حل بشه دوباره به همیم.

علل بی اشتهايی کودکان

برای حل هر مشکلی نياز است که ابتدا علت آن را متوجه شويم . مادری که کودکش به اندازه کافی غذا نمی خورد و از دست ناز کردن های او به تنگ آمده ، و ازرشد نرمال کودکش نگران است ، به پزشک يا متخصص تغذيه مراجعه می کند که در اين صورت پزشک درمورد عادات کودک از او چنين سئوالاتی خواهد کرد : ساعات غذا خوردن کودک چگونه است ؟ مقدار غذايی که در هر وعده می خورد به چه ميزان است ؟ در بين وعده های غذايی چه چيزهايی مصرف می کند؟ ميزان فعاليت شديد کودک چند ساعت در روز است ؟ شما نيز بايد ، حتما در ابتدا پاسخ اين سؤالات را آماده کنيد.

علل متفاوتی برای بی اشتهايی کودکان به غذا ، وجود دارد.

علت اول- وجود نوعی بيماری در کودک. هر نوع بيماری يا داروی مصرفی ای که موجب زخمهای دهان ، تغييرحس چشايی کودک ، کاهش اشتها ، تهوع و استفراغ شود والبته وجود تب خفيف نيز موجب کاهش اشتهای کودک می شود . در طول دوران مريضی يا نقاهت ، به دليل کمتر شدن فعاليت کودک ، وی اشتهای کمتری نسبت به غذا خوردن پيدا می کند . ولی نگران نباشيد بازسازی بدن کودکان بسيار سريع است. پس از مريضی ، با مراقبت بيشتر، کودک شما به راحتی به وضعيت اوليه باز می گردد. فقط بايد مراقب باشيد ، کمبود غذايی او به سوء تغذيه نيانجامد که اثرات مخرب آن به سختی جبران پذير است.

شما با مشورت کردن (هر2 تا 3 ماه يک بار) ، نبودن اين علائم و اطمينان از عدم وجود انگل در روده های کودکتان، می توانيد مطمئن شويد که دليل بی اشتهايی او مريضی نيست.

علت دوم- وجود سوء جذب يا حساسيت های غذايی در کودک . ممکن است روده های کودک،  به يک نوع ماده غذايی مثل پروتئين موجود در گندم (گلوتن) حساسيت داشته باشد. از اين رو مواد غذايی به راحتی جذب ديواره روده نمی شود. و يا در اثر مصرف يک ماده غذايی خاص ، در بدنش عوارض خاصی  به وجود آيد که موجب ترس کودک از غذا و غذا خوردن شود.

برای اطمينان از عدم وجود چنين حالتی ، برنامه غذايی و ميزان مصرف ازهرغذا را درطول مدت 3 هفته يادداشت کنيد ، به اين ترتيب متوجه خواهيد شد چه غذاهايی را دوست ندارد. چه غذاهايی ، با چه فرم و چه حرارتی (با کدام مواد اوليه) را بهتر می خورد. به اين ترتيب برنامه غذايی که برای کودک تعيين خواهيد کرد ، بر اساس علايق او و به روش جانشينی خواهد بود که بعداً در مورد آن توضيح خواهيم داد.

علت سوم- در دسترس نبودن غذاهای کافی وسالم برای کودک . گاهی غذای کافی و مقوی در اختيار کودک نيست و گاهی والدين ، موادغذايی سالم ، نظيرسبزيجات شسته و پوست کنده ، ميوه های شسته و آماده خوردن ، دانه ها و مغزهای مقوی  مثل آجيل، لبنيات تازه و ... را در اختيار کودک قرار نمی دهند و در عوض به عنوان ميان وعده ، به او شيرينی و شکلات و يا تنقلاتی می دهند که کالری زياد دارد و محتوی " نوترينتی " کمی است .

علت چهارم- وجود فشارهای روانی بر کودک . يک مشاجره خانوادگی ، يا وجود مشکلی در بين اعضاء ديگر خانواده ، بر غذا خوردن کودکان ، خصوصاً کودکان باهوش تأثير بسزايی دارد. اجبار کودک به خوردن ، و ترساندن او از پدرش يا هر قدرت ديگری و تهديد کودک برای غذا ندادن به خاطر عمل زشتی که انجام داده است همه از اين مقوله اند.

علت های ديگر- رفتارهای غلط غذايی خانواده

وعده دادن کودک به شيرينی و تنقلات در عوض خوردن غذا

غذا دادن به کودک در برابر تلويزيون و کلاً در زمانی که حواس او مشغول کار ديگری است

ناز کشيدن های زياد مادر واصرار زياد وی برای خوردن غذا

غذا دادن در زمان های نامنظم و مکانهای مختلف نيز می تواند از علل بی اشتهایی کودکان باشد.

نيازهای تغذيه ای کودکان

از يک سالگی تا زمان بلوغ ، اغلب به عنوان دوران پنهان و خاموش رشد تعبير می شود که در اين دوران ، رشد فيزيکی نسبت به سال اول زندگی و دوران بلوغ کمتر می باشد ودر اين زمان است که شکوفايی رفتارهای اجتماعي، احساس و عواطف واستعدادها شکوفا می شود.

کودک بعد از يک سالگی ، هر سال به طور متوسط ، 2 تا 3 کيلوگرم افزايش وزن دارد و 6 تا 8 سانتی متر به قدش اضافه می شود . در اين زمان ، بسياری از والدين به دليل تغيير در اشتهای کودک وکند شدن سرعت رشد ، نگران  کاهش اشتهای کودک می شوند ؛ در حالی که اين مسأله کاملاً طبيعی است و تا زمانی که روند رشد کودک بر اساس جداول رشد، صعودی باشد  کودک نرمال است.

بسياری از مادران  شکايت می کنند که " کودک من به اندازه قبل غذا نمی خورد، وقتی کوچک تر بود بيشتر غذا می خورد و... " پاسخ اين مادران ، اين است که: " انتظار می رود اين مسأله پيش آيد، چراکه سرعت رشد نسبت به دروان کودکی آرام شده است و کودک به غذای خيلی زياد ،  نياز ندارد . " اگر کودک کل وعده غذايش را هم نخورد ، والدين نبايد شکايت کنند . به علاوه ، اشتهای کودک وابسته به سطح فعاليت اوست و بستگی به اين دارد که آيا کودک سالم است يا بيمار. اين را بايد بدانيد که در دوران کودکی ، علاقه ها و عدم علاقه ها به غذاهای مختلف به سرعت تغيير می کند و دوست داشتن يا نداشتن غذا تحت تاثير غذا، ظاهر و طعم غذاست.

برای تعيين نيازهای تغذيه ای يک کودک ، لازم است در ابتدا وضعيت تغذيه ای او را مشخص کنيم ؛ به اين معنی که بدانيم کودک رشد نرمال دارد يا خير، به اندازه کافی قد گرفته است ؟ وزن او در محدوده نرمال است يا کمتر ؟

برای پاسخ به اين سؤالات ، متخصصين تغذيه با استفاده از جداول مختلف، ميزان رشد کودک را تعيين می کنند.

يک جدول خلاصه از نمودارهای موجود در زير ارائه شده  ( البته برای دسترسی به اطلاعات دقيق تر بايد با يک متخصص مشورت کنيد. )

قد متوسط در اين سن

وزن متوسط در اين سن

سن کودک

76سانتی متر

10کيلوگرم

1سالگي

82 سانتی متر

5/11 کيلوگرم

5/1 سالگي

86 سانتی متر

12 کيلوگرم

2سالگي

95 سانتی متر

5/14 کيلوگرم

3 سالگي

103 سانتی متر

17 کيلوگرم

4 سالگي

110 سانتی متر

19 کيلوگرم

5 سالگي

116 سانتی متر

5/20 کيلوگرم

6 سالگي

122 سانتی متر

23 کيلوگرم

7سالگي

پس از تعيين وضعيت تغذيه ای کودک ، نيازهای کودک بر اساس رشدی که بايد داشته باشد تعيين می شود . حال نيازهای غذايی کودک چه هستند؟

به دليل رشد و تکامل استخوانها، دندانها، ماهيچه ها و افزايش حجم خون ، نياز به مواد مغذی کودک بر حسب واحدهای بدنی او بيشتر از بزرگسالان است.

سلام مطلبی که الان می خواهم بنویسم یکی از مواردی است که دارد تا حدودی همه گیر می شود

و چون یکی از اقوام خودم به این بیماری مبتلا شده ودر  جریان مخارج گزاف آن هستم این پست را به این بیمار ی اختصاص دادم.

  سرطان روده بزرگ  چیست ؟

         در این بیماری سلولهای سرطانی در داخل بافت روده شروع به تکثیر می کنند. اگر چه این سرطان از جمله معمولترین سرطانهای بشر به حساب می آید اما بدلیل بهبود روشهای غربالگری و تشخیصی ، تعداد موارد جدید این بیماری و مرگ ناشی از آن بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.

این بیماری در هر سنی بروز می  یابد اما میزان بروز در سن بالای 50 سال بیشتر است. زمانیکه در مراحل اولیه تشخیص داده می شود. این سرطان درمانپذیر است اما تشخیص آن در این مراحل هیچگونه علامتی ندارد.

روده برزگ بخشی از سیستم گوارشی شامل مری، معده، روده های بزرگ و کوچک
می باشند. روده باریک از انتهای معده شروع شده و به روده بزرگ ختم می شود و سپس روده بزرگ نیز از آنجا تا محل مقعد ادامه می یابد، روده بزرگ شامل دو بخش است. بخش اول اصطلاحاً کولون نامیده می شود. که حدود 180 سانتی متر طول دارد. بخش دوم نیز راست روده است که طول آن به 15 تا 25 سانتی متر می رسد.

·                   عوامل خطر

         عوامل زیر ممکن است شانس ابتلا به سرطان روده بزرگ را در فرد افزایش دهد.

         سن:  اکثر افراد مبتلا به این بیماری سن بالای 50 سال دارند اما این بیماری در هر سنی اتفاق می افتد.

         رژیم غذایی: بین این بیماری و رژیم غذایی پر از چربی و پر انرژی و کم فیبر، رابطه مستقیم وجود دارد.

پولیپ ها: این بیماری بصورت رشد توده های خوش خیم در جدار  روده تعریف می شود که معمولاً بعد از سن 50 سالگی شایع است . بنظر می رسد که در این ساختار شانس ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می دهد.

         تاریخچه شخصی : کسانیکه قبلاً سرطانهای روده بزرگ داشته اند یا خانمهایی که مبتلا به سرطان تخمدان، رحم، یا پستان بوده اند. شانس بیشتری جهت ابتلا به این بیماری دارند.در حال حاضر در بعضی از موارد این سرطان، ژنهای مسؤول شناسایی شده اند. لذا قبل از بروز سرطان، چنین افرادی را از نظر حامل ژن بودن مورد بررسی قرار می دهند.

         کولیت اولسروز : در این بیماری پوشش جدار روده بزرگ دچار لتهاب شده است.افراد مبتلا به این بیماری شانس بیشتری جهت ابتلا دارند.

·                   علائم و نشانه ها

         علائم این بیماری ممکن است شبیه به سایر علائم نظیر عفونتها، بواسیر و بیماریهای التهابی روده باشد. بنابراین مراجعه به پزشک به منظور ارزیابی بهتر، لازم و ضروری می باشد. از آنجایی که در مراحل اولیه این بیماری با موفقیت قابل درمان است. در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر به پزشک مراجعه نمائید.

-                     وجود هرگونه تغییر در عادات دفعی روده نظیر اسهال، یبوست یا کاهش قطر مدفوع که بیش از یک روز طول بکشد.

-                     خونریزی از راست روده یا وجود خون در مدفوع

-                     دردهای قولنجی معده

-                     استفراغ

-                     ضعف و خستگی

-                     یرقان و زردی پوست یا صلبیه ( سفیدی چشم )

         در بعضی از موارد ممکن است فرد مبتلا به سرطان بوده اما هیچگونه علامتی نداشته باشد. بنابراین غربالگری در افراد پر خطر مثل افراد بالای 50 سال ضروری می باشد.

·                   غربالگری و تشخیص

         استفاده از روشهای غربالگری معمولی در بیمارانی که هرگونه فاکتور خطری داشته باشند یا اینکه علائم مذکور را داشته باشند توصیه می شود.

         از جمله روشهای تشخیصی که برای غربالگری این سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.
می توان به آزمایشات ذیل اشاره نمود.

         معاینه راست روده: در این معاینه پزشک با انگشت خون راست روده را معاینه می کند تا وجود هرگونه مورد را بررسی کرده و در صورت وجود مواد در داخل راست روده آنها را از نظر آغشته بودن با خون مورد بررسی قراردهد.

         پروکتوسکوپی : در این روش از طریق دستگاههای خاصی بصورت مستقیم داخل راست روده و قسمتهای تحتانی روده بزرگ مورد مشاهده قرار می گیرد. از طریق این روش نیمی از سرطانها قابل تشخیص هستند. در این روش ممکن است بیمار احساس فشار کند اما دردی را احساس نخواهد کرد.

         کولونوسکوپی:  از طریق این روش نیز با ابزارهای خاصی، مشاهده کلی روده بزرگ و راست روده ممکن می شود. در این حالت نیز فرد دردی را احساس نخواهد کرد.

         در صورت وجود هرگونه توده در طول این قسمتها نیاز است که بخشی از توده برداشته شود تا در زیر میکروسکوپ از نظر وجود بافت یا سلولهای سرطانی مورد بررسی قرار گیرد. این عمل را بیوپسی می نامند.

         پیش آگهی و درمان سرطان روده، به مرحله بیماری ( به این معنا که سلولهای سرطانی فقط بافت پوششی روده را یا تمامی جدار آنرا را درگیر کرده اند) و شرایط سلامتی عمومی فرد بیمار بستگی دارد.

         بعد از درمان به منظور اندازه گیری نوعی آنتی ژن در خون آزمایش خون داده شده و عکسبرداری انجام می گیرد تا مشخص شود که آیا سرطان عود کرده است یا خیر.

·                   مراحل سرطان

            عود سرطان به معنای برگشت دوباره آن بعد از درمان می باشد. ممکن است عود دوباره در روده بزرگ یا سایر قسمتهای بدن نظیر کبد یا ریه رخ دهد. اگر عود بصورت درگیری تنها یک ناحیه از بدن باشد باید جراحی انجام شود. اما در صورت درگیری بیش از یک ناحیه و انتشار سرطان در قسمتهای مختلف بدن ممکن است از روشهای دیگری نظیر شیمی درمانی یا رادیوتراپی استفاده شود.

·                   روشهای درمانی

         بطور کلی سه روش درمانی جهت درمان سرطان روده بزرگ وجود دارد که شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی است. روش دیگر درمانی نیز وجود دارد که در آن از روشهای بیولوژی برای درمان استفاده می شود. البته استفاده از این روشها در حد مطالعات بالینی است.

         جراحی : جراحی شایعترین روش درمانی در تمامی مراحل سرطان به حساب می آید. این روش به طرق مختلف انجام شده و براساس نظر پزشک و مرحله سرطان، روشهای جراحی متفاوت می باشد.

         عوارض جانبی جراحی : عوارض جانبی جراحی به محل تومور و نوع جراحی بستگی دارد. معمولاً در چند روز اول بعد از جراحی بیمار احساس ناراحتی دارند ولی معمولاً درد با دارو قابل کنترل می باشد. مدت زمان بهبود بعد از عمل جراحی از بیماری به بیمار دیگر متفاوت است.

         پرتو درمانی :  در این روش از اشعه X  با انرژی بالای برای کشتن سلولهای سرطانی و کوچک نمودن اندازه تومور استفاده می شود. تولید اشعه می تواند خارج از بدن و بوسیله ماشینهای خاص یا در داخل بدن و از طریق موادی که تولید کننده اشعه هستند، صورت گیرد. پرتو درمانی به تنهائی یا همراه با جراحی و شیمی درمانی انجام می گیرد.

         عوارض جانبی پرتو درمانی : شایعترین عوارض جانبی پرتودرمانی شامل خستگی ، واکنش پوستی در محل برخورد اشعه با پوست و کاهش اشتها می باشد. بعلاوه ممکن است این روش منجر به کاهش گلبولهای سفید خونی که از بدن در برابر عفونتها محافظت می کنند شود. بعضی از این عوارض قابل کنترل و قابل درمان هستند و در بسیاری از موارد این عوارض دائمی نمی باشند.

         شیمی درمانی:  این روش از داروها به منظور کشتن سلولهای سرطانی استفاده می شود. اکثر داروهای ضد سرطانی بصورت تزریق داخلی در بدن یا داخل عضلات مورد استفاده قرار می گیرند. اما بعضی دیگر نیز به فرم خوارکی قابل مصرف هستند. شیمی درمانی یک روش درمانی سیستمیک به حساب می آید به این معنا که دارو از طریق جریان خون به هر قسمتی از بدن می رود تا سلولهای سرطانی را بکشد. در این روش داروها به صورت دوره ای تجویز می شوند. یعنی دوره درمانی با یک دوره استراحت ادامه می یابد و بعد از آن از نو دروه درمانی شروع می شود. در صورتیکه سلولهای سرطانی کبد را درگیر کرده باشند،می توان دارو را مستقیماً به شریانهای تغذیه کننده کبد تزریق نمود.

         بعد از آنکه جراح تمامی سلولها و بافت سرطانی را از طریق جراحی برداشت، یک دوره شیمی درمانی نیز داده می شود تا سلولهای سرطانی باقیمانده نیز در صورت وجود از بین بروند.

         عوارض جانبی شیمی درمانی : داروهای شیمی درمانی معمولاً سلولهای با سرعت تکثیر بالا را مورد هدف قرار می دهند. از آنجایی که در بدن علاوه بر سلولهای سرطانی بافتهایی نظیر سلولهای خونی، بافت پوششی سیستم گوارشی و سلولهای فولیکول مو نیز از سرعت تکثیر بالایی برخوردار هستند، لذا ممکن است این بافتها نیز مورد هدف داروهای شیمی درمانی قرار بگیرد. در نتیجه عوارض جانبی شامل : عفونتها ، خستگی، ریزش موی موقتی، زخمهای دهانی و یا سایر علایم است.

         از جمله مهمترین عوارض جانبی داروهای شیمی درمانی کاهش کلی سلولهای خونی
می باشد. از آنجایی که داروهای شیمی درمانی مغز استخوان را به شدت تحت تأثیر قرار می دهند، ممکن است کم خونی (بصورت کاهش انرژی انجام کارها)، کاهش پلاکتهای خونی ( بصورت خونریزی) یا کاهش گلبولهای سفید ( بصورت افزایش استعداد ابتلا به عفونتها ) ایجاد شود.

         معمولاً همه کسانی که از این روش درمانی استفاده می کنند به تمامی این علائم مبتلا نمی شوند. به علاوه در طی دوره استراحت و بعد از قطع درمان تمامی این علایم برطرف می شوند.

         درمانهای بیولوژیکی : در این روش ، بدن به تنهایی در برابر سرطانها مقابله می کند. در این روش از موادی استفاده می شود که توسط بدن یا اینکه در آزمایشگاهها ساخته می شوند تا مکانیسمهای طبیعی دفاعی بدن در برابر بیماریها جهت دهی ، تقویت و حفظ شوند. نام دیگر این روش ایمنی درمانی می باشد.

اگر شما کودک داشته باشید، ممکن است با گروهی از ضایعات یا تحریکات پوستی در طی سال، درگیر باشد. یکی از شایعترین این ضایعات زرد زخم می باشد که یک عفونت پوستی است که عمدتاً شیرخوران و بچه ها را درگیر می نماید و به طور شایع به دنبال ورود باکتری ها از طریق نیش حشرات و بریدگی به پوست رخ می دهد. هر چند می تواند در پوست کاملاً سالم نیز رخ می دهد. زرد زخم به صورت یک زخم قرمز ظاهر شده سریعاً پاره می شود و برای چند روز ترشح دارد، سپس دلمه های عسلی یا کهربائی تشکیل می شوند. این بیماری مسری بوده خارندان یا لمس این ضایعات باعث انتشار این ضایعات به نواحی دیگر پوست بدن و همین طور افراد دیگر می شود و عفونت خفیف طی 3-2 روز از بین می رود.

اما به علت وجود یک سری عوارض به دنبال زرد زخم، پزشک کودک شما، ممکن است برای درمان ، آنتی بیوتیک موضعی ( کرم ) یا خوراکی تجویز نماید. کودک بعد از طی کردن مراحل مسری بیماری ( اغلب 24 ساعت بعد از شروع آنتی بیوتیک ) می تواند به مدرسه یا مهد کودک برگردد.

  شما هم می توانید جهت پیشگیری از عفونت، از پوست فرزند خود مراقبت نماید. استفاده از آب و صابون هنگام استحمام کودک، توجه خاص به بریدگی ها و ضایعات پوستی، نیش حشرات و واکنش های، آلرژیک جزء این موارد هستند. در صورتی که در خانواده شما، کسی دچار زرد زخم شود، چند اقدام ساده می تواند شما را در جلوگیری از انتشار بیماری کمک نماید.

·  علائم و نشانه ها

  زرد زخم چندین نوع است که با علائم و نشانه های مختلف بروز می نمایند.

-    زرد زخم غیر تاولی : شایعترین نوع بیماری است که معمولاً با یک زخم قرمز بر روی صورت، اطراف دهان و بینی شروع می شود. زخم سریعاً پاره شده و پس از ترشحات آبکی و چرکی، ایجاد دلمه های عسلی رنگ می نماید. در انتها دلمه ناپدید شده و نشانه قرمز رنگی باقی می گذارد. این نشانه بدون باقی گذاشتن اثر زخم یا اسکار از بین
می رود. زخم ممکن است خارش دار اما بدون درد باشد.

  کودک شما ممکن است از این نوع زرد زخم تب نداشته باشد هر چند عفونت می تواند باعث بزرگ شدن غده لنفاوی در مناطق مبتلا شود.

  با توجه به شانس بالای مسری بودن بیماری، لمس یا خاراندن زخم بیماری را به
قسمت های دیگر بدن کودک انتشار می دهد.

-    زرد زخم تاولی : این نوع عمدتاً بچه های زیر 2 سال و شیرخوران را مبتلا می سازد و باعث ایجاد تاول های دردناک ( معمولاً روی تنه بازو و ساق ) می شود. تاول ها کوچک یا بزرگ بوده و سیر بیماری طولانی تر از نوع غیر تاولی است.

علائم و نشانه های بیماری عبارتند از : تب ، اسهال ، ضعف و بی حالی

-    اکتیما : فرم جدی تر زرد زخم است که عفونت به لایه دوم پوست نفوذ می نماید. علائم و نشانه ها عبارتند از :

¯                       زخـم های دردناک حاوی مایع یا چرک که به زخم عمیق ( معمولاً روی ساق و پا ) تبدیل می شوند.

¯                       گره های لنفاوی متورم در مناطق درگیر بدن

¯                       باقی ماندن اثر زخم بعد از بهبود

·  علت بیماری

   علت بیماری باکتری استافیلوکوک اورئوس میباشد هر چند باکتری دیگری به نام استراپتوکوک پیوژن نیز دخالت دارد. هر دو باکتری به صورت طبیعی برروی پوست شما زندگی می کنند تا این که از طریق برش یا زخم وارد شده و باعث عفونت می شود. در بزرگسالان معمولاً زردزخم نتیجه آسیب پوستی می باشد و اغلب توسط بیماریهای پوستی دیگر نظیر التهاب پوستی ایجاد می گردد. بچه ها به طور شایع از طریق برش،خراش یا نیش حشرات به بیماری مبتلا می شوند.

  زرد زخم ایجاد شده برروی پوست سالم ، زرد زخم اولیه خوانده می شود. زرد زخم ثانویه برروی پوستی که سطح آن آسیب دیده رخ می دهد. تماس با زخم پوستی شخص مبتلا و یا لوازم شخصی آنها نظیر حوله، اسباب بازی، لباس و رختخواب باعث انتقال بیماری می گردد. سم تولیدی توسط باکتری استافیلوکوک طلایی در عفونت زایی باکتری مؤثر است. سم تولیدی با حمله به پروتئینی که سبب اتصال سلولهای پوستی به هم می گردد ، انتشار میکروب را تسهیل می نماید.

·  عوامل خطر

-    کودکان 6-2 سال و شیرخوران بیشترین گروه سنی در معرض خطر می باشند. علت این امر عدم تکامل رشد سیستم ایمنی در کودکان می باشد.

-    تماس مستقیم با فرد آلوده یا لوازم شخصی وی

-    محیط های شلوغ

-    هوای گرم و مرطوب : زرد زخم در تابستان شایعتر است

-    شرکت در ورزشهایی که تماس پوست به پوست در آنها وجود دارد، نظیر فوتبال و کشتی

-    داشتن التهاب پوستی مزمن نظیر درماتیت آلرژیک

-    بیماری های تضعیف کننده سیستم ایمنی در دیابت

·  غربالگری و تشخیص

  تشخیص با مشاهده ضایعات پوستی صورت می گیرد. روش دیگر تشخیص تهیه یک نمونه پوستی و ارسال آن به آزمایشگاه جهت کشت باکتری می باشد.

·  عوارض

  زرد زخم خطرناک نیست، با این حال گاهی اوقات عوارض جدی به دنبال دارد که شامل موارد زیر می باشد.

-    گلومرولونفریت ( درگیری کلیوی ) بعد استراتپوکوک ( PSGN)

  التهاب کلیه ممکن است به دنبال یک عفونت استرتپوکوکی از قبیل گلودرد یا زرد زخم  ایجاد شود. این بیماری در برخی موارد منجر به نازسائی کلیوی می شود. علائم این بیماری عبارتند از :

  ورم صورت به خصوص دور چشم ها، کاهش ادرار ، وجود خون در ادرار، فشار خون بالا، سفتی و احساس درد در مفاصل، بیشترین سن شیوع بیماری در بالغین شدیدتر و بهبودی کامل بیماری کمتر مشاهده می شود. آنتی بیوتیک از ایجاد این بیماری جلوگیری نمی کند.

-    مننژیت

  التهاب خطرناک پرده و مایع اطراف مغز نخاع می باشد. بیشتر در نوزادان مبتلا به زرد زخم تاولی رخ می دهد. مننژیت به صورت ناگهانی با تب بالا، سر درد شدید و استفراغ  شروع می شود. با پیشرفت بیماری مغز شروع به تورم و حتی خونریزی می نماید، در صورت عدم درمان فوری ممکن است باعث کاهش شنوایی، آسیب مغزی، نابینائی، اختلالات یادگیری، مسائل رفتاری و در 10 درصد موارد منجر به مرگ شود.

-    سلولیت

  یک بیماری بالقوه خطرناک که بافت های زیر پوستی را درگیر می نماید و گاهی به گره های لنفاوی و جریان خون انتشار می یابد. در صورت عدم درمان سلولیت تهدید کننده حیات می باشد.

·  درمان

  درمان زرد زخم به نوع و شدت بیماری وابسته است.

-    اقدامات بهداشتی : در درمان موارد خفیف بیماری کاربرد دارد. تمیز نگاه داشتن پوست باعث بهبودی خودبخود عفونت های خفیف می شود.

-    آنتی بیوتیک های موضعی: این آنتی بیوتیک ها برروی پوست مالیده می شوند و کرم موپیروسین نمونه ای از این داروها می باشد. عوارض جانبی نظیر اسهال به دنبال مصرف دیده نمی شوند.

-    آنتی بیوتیک خوراکی : در موارد شدید زرد زخم و یا اکتیما تجویز می شوند. نوع آنتی بیوتیک بسته به شدت عفونت و سابقه حساسیت انتخاب می شود. شما باید از تکمیل دوره درمانی علیرغم بهبود وضعیت بیمار مطمئن شوید، چنین حالتی از عود بیماری و مقاومت به آنتی بیوتیک جلوگیری می نماید.

پیشگیری

  رعایت بهداشت پوست کودکان بهترین روش پیشگیری می باشد. درمان بریدگیها، خراش ها و گزش حشرات جهت پیشگیری از عفونت ضروری می باشد. در صورت ابتلای فردی از اعضای خانواده، اقدامات لازم را برای پیشگیری از انتشار عفونت عبارتند از :

-    به آرامی ناحیه درگیر را با آب و صابون ملایم شستشو دهید و با گاز استریل بپوشانید.

-    شستشوی روزانه لباس، پوشاک و حوله کودک مبتلا به بیماری

-    پوشیدن دستکش به دنبال مصرف آنتی بیوتیک های موضعی و شستشوی دست ها

-    کوتاه کردن ناخن کودکان مبتلا به بیماری

-    تشویق کودکان به شستشوی مکرر دست

-    نگهداری کودکان در منزل تا اتمام دوره مسری بیماری

·  بهداشت فردی

-    شستشوی نقاط آلوده پوست با محلول Vinegar

-    یک قاشق سوپ خوری از محلول Vinegar در یک پیمانه آب و شستشو به مدت 20 دقیقه

-    بعد از شستشو نقاط از یک پماد آنتی بیوتیکی به مدت 4-3 روز استفاده نمائید.

به گزارش سرویس علمی ـ پژوهشی ایسکانیوز، به نقل از BBC، براساس مطالعات انجام شده مشخص شد صدای بلند برای قلب مضر است.
طبق این مطالعات که در آلمان به انجام رسید مشخص شد زندگی یا کار در محل‌های شلوغ و پرسر و صدا می‌تواند خطرحمله قلبی را افزایش می‌دهد.
طبق این گزارش محیط‌های شلوغ مانند ترافیک خطر حمله قلبی را دو تا سه برابر افزایش می‌دهد.
براساس تحقیقات خطر حمله قلبی با چگونگی بلندی صدا و چگونگی آزار دهندگی صدا مرتبط است و همچنین مشخص شد صداهای رایج و معمولی ممکن است مضرتر باشد.
براساس این گزارش با مقایسه 2 هزار نفر مبتلا به حمله قلبی و 2 هزار نفر که عمل جراحی قلب انجام دادند مشخص شد صداهای مزمن با حمله قلبی مرتبط است.
مؤلف: دشتی